اصل کار کمک فنر

هنگامی که حرکت نسبی بین قاب (یا بدنه) و محور به دلیل ارتعاش وجود دارد، پیستون داخل کمک فنر به سمت بالا و پایین حرکت می کند و روغن موجود در محفظه کمک فنر به طور مکرر از یک محفظه از طریق منافذ مختلف به محفظه دیگر جریان می یابد. در این زمان، اصطکاک بین دیواره سوراخ و روغن و همچنین اصطکاک داخلی بین مولکول‌های روغن، نیروهای میرایی بر روی ارتعاش ایجاد می‌کند و انرژی ارتعاش خودرو را به انرژی حرارتی روغن تبدیل می‌کند و سپس جذب و ساطع می‌شود. توسط کمک فنر وارد جو می شود.

ضربه فشاری: محور و قاب به یکدیگر نزدیک هستند و نیروی میرایی کمک فنر کم است تا اثر کشسانی عنصر الاستیک را به طور کامل اعمال کند و ضربه را کاهش دهد.

حرکت کششی: چرخ ها از بدنه خودرو دور می شوند و باعث کشیده شدن کمک فنر می شوند. فشار روغن در محفظه بالایی پیستون افزایش می یابد و روغن دریچه کشش را باز می کند و به محفظه پایینی جریان می یابد.

هنگامی که سرعت خیلی زیاد است: هنگامی که سرعت نسبی بین محور (یا چرخ) و محور خیلی زیاد است، لازم است کمک فنر بتواند به طور خودکار سرعت جریان سیال را افزایش دهد تا نیروی میرایی را در یک حد معین نگه دارد. به منظور جلوگیری از تحمل بارهای ضربه ای بیش از حد.